یک کارشناس حوزه آب گفت: تهران به لحاظ آبی شرایط لب مرزی را سپری میکند، باوجودی که سال نسبتا پربارشی داشتیم ولی واقعیت امر اینکه منابع آب را به خاطر خشکسالی مزمنی که طی چند سال اخیر داشتیم، پیش خور کرده ایم.

عباسقلی جهانی ، درباره اوضاع آب تهران اظهار داشت: در حال حاضر، تهران به لحاظ آبی شرایط لب مرزی را سپری میکند، باوجودی که سال نسبتا پربارشی داشتیم ولی واقعیت امر اینکه منابع آب را به خاطر خشکسالی مزمنی که طی چند سال اخیر داشتیم، پیش خور کرده ایم.
وی ادامه داد: اگرچه امسال اوضاع سد کرج نسبتا بهتر است اما دیگر سدها به خاطر چند سال متوالی خشکسالی موجودی خوبی ندارند بنابراین آب تهران همچنان لب تیغ و تحت فشار قرار دارد.
این کارشناس حوزه آب با اشاره به تشدید فشار به منابع آب زیرزمینی گفت: حتی شاهد بودیم که بخاطر عبور از شرایط سخت کم آبی چاههای جدید هم حفر شده در حالی که آبهای زیرزمینی اوضاع نابسامانی دارند.
وی گفت: اگر چنانچه در فصل پاییز یعنی از اوایل مهر ماه بارندگیهای در سطح نرمال داشته باشیم؛ میتوانیم سال ۱۴۰۵ را با آرامش به اتمام برسانیم اما اگر این اتفاق نیفتد در پاییز و زمستان وضعیت بدتری خواهیم داشت.
جهانی خاطرنشان کرد: وضعیت به گونه ای است که هم مدیریت تقاضا و مصرف را ایجاب می کند و هم اینکه عرضه آب باید به شکلی باشد که ریسک های موجود را پوشش دهد.
وی درباره وخیم تر شدن اوضاع فرونشست گفت: در مجموع بخصوص در بخش های جنوب تهران مثل ورامین و شهریار شرایط فرونشست به دلیل برداشت بیش از حد از سفره های زیرزمینی و عمیق تر شدن چاه ها هر لحظه نسبت به قبل در حال بدتر شدن و از استانداردهای جهانی فراتر رفته و در شرایط بسیار نگران کنندهای قرار دارد.
این کارشناس حوزه آب تاکید کرد: وقتی چندین سال خشکسالی متوالی را طی کردیم تنها منبع در دسترس آب زیرزمینی بوده و به این ذخایر فشار وارد شده است، این در حالی است که از سال ها قبل ممنوعیت برداشت از این منابع را داشته ایم.
وی بیان کرد: در مجموع با این شرایط حتی اگر سال جاری هم بارش داشته باشیم افت آب زیرزمینی پابرجاست و فرونشست همچنان وخیم است مگر اینکه برای عبور از این اوضاع برنامه مدون و همه جانبه و فرابخشی تهیه شود.
جهانی یاد آور شد: موضوع آب موضوع بخشینگری نیست، باید کسانی که مسئول هستند با مشارکت هم مسایل را حل کنند نه دولت و نه مردم به تنهایی میتوانند چالش آب را برطرف کنند. باید هماهنگی بین هر دو طرف و با اهداف و برنامه مشخص به همراه پشتیبانی و حمایت همه جانبه از دست اندرکاران صورت گیرد تا در یک دوره گذار شرایط را بهبود دهیم، البته نباید ناامید باشیم مشروط به اینکه برنامه فراگیر و همه جانبهای تدارک دیده شود.


